De meest gestelde vraag aan het begin van 2021 was misschien wel: ‘Hoe lang houdt corona ons nog in de greep?’ Helaas wij zijn er nog niet af. We kunnen elkaar alleen maar goede moed en sterkte toewensen.

Een vreemd en uitzonderlijk jaar ligt achter ons. Iedere dag weer worden we door de corona-pandemie en de gevolgen daarvan in ons leven geraakt. Zoiets grijpt diep in, zeker als geliefden en verwanten uit onze eigen omgeving ziek worden of sterven. Het maakt mensen onzeker, boos en weerspannig. En het is nog niet over. Misschien moeten wij in de leer bij zieken en gehandicapten die wat verder gevorderd zijn in het omgaan met beperkingen. Maar ook dan is er een risico dat wij alleen maar bezig zijn wat nu niet kan en dat we geen oog meer hebben voor wat wij wel kunnen doen en nog steeds kunnen doen.

Wij (bestuur-beheer en gastvrouwen) hopen dat de Kloostertuin weer snel open kan voor onze doelgroep (ouderen, gehandicapten en chronisch zieken) om een praatje te maken, een partijtje te biljarten, te kaarten of een kop koffie/thee te drinken. De 3 dagopvanggroepen en de WMO spreekuren zorg en welzijn zouden dan ook weer kunnen opstarten.

Hoopvol kijken we uit naar de ontmoetingen in de Kloostertuin. Blijf gezond, dat kostbare geschenk, wens ik u en die u lief zijn toe.

Antoon Poppeliers, voorzitter Stg. Steunpunt De Kloostertuin.

Het is moeilijk te zeggen of eenzaamheid onder senioren iets van de laatste jaren is of dat het altijd een groot probleem was. Feit is dat meer senioren dan we kunnen vermoeden, de dagen alleen doorbrengen. Zonder een praatje, zonder contact en zonder de mogelijkheid even hun verhaal kwijt te kunnen. Gelukkig is er de Kloostertuin in Hapert waar alle ouderen welkom zijn voor een bakje koffie en een babbeltje.

Onzichtbaar..... Aan de buitenkant kun je aan een mens niet zien of hij of zij eenzaam is. De dagen kunnen lang duren als er nooit iemand langskomt voor een praatje. Antoon Poppeliers en Henk Fleerakkers hebben in de afgelopen jaren veel mensen ontmoet die eindelijk uit hun schulp kropen en het contact opzochten. “Daar is De Kloostertuin een uitstekend initiatief voor”, weet Antoon. “Via onze vrijwilligers weten we dat er nogal wat eenzaamheid heerst onder de ouderen in Hapert. Maar ze blijven zo onzichtbaar en dat is jammer. Als een vrijwilliger van de klussendienst bij iemand komt en het vermoeden bestaat dat diegene te veel alleen is, melden ze het bij ons. Wij hebben vrijwilligers die dan met een bloemetje op pad gaan en het eerste contact leggen. Als er geen behoefte is, is het prima maar we willen er álles aan doen om ouderen het gevoel van erbij horen en ertoe doen terug te geven.”